Zikr-i Evliyâ-yı Kibâr-ı Ân Diyâr
Vatanum kişver-i Gelibolı’dur
Reh-güzerdür Arab Acem yolıdur
Leb-i deryâdadur o cây-ı latîf
Bâg u râgı misâl-i huld-ı nazîf
Etkıyâ kânıdur güzel yirdür
Sâhil ammâ ki gark-ı gevherdür
Evliyâsından ol diyârun hem
Nice zât-ı yegâne var azam
Evvelâ şeyh-i sâlikân-ı tarîk
Hâdi-i râh-ı uzlet ü tevfîk
Yazıcı-zâde mürşid-i zî-şân
Hem karındaşı Ahmed-i Bî-cân
İki kâmil veliyy-i vâsıldur
Sözleri nazm u nesri şâmildür
Birinündür Muhammediye tamâm
Biri Envâr-ı Âşıkîn’e hümâm
Dü birâder yahod dü peykerdür
Nûr-ı ilm-i ledünne mazhardur
Oldı âsûde hem iki budalâ
Teke Baba ile Ali Baba
Her biri mazhar-ı kerâmetdür
Server-i kişver-i velâyetdür
Çünki bildün o şehr-i mamûrı
Anla hem kalb-i hâl-i meksûrı
Mevlidümdür benüm hem ol kişver
Peykerüm anda buldı kuvvet ü fer
Pederüm Ahmed İbni Abdullâh
Hâce-i ehl-i hayr u târik-i câh
Nimeti ehl-i ilme âmâde
Kerem u lutfı hârıkü’l-âde
Kul idi gerçi kim Usâme misâl
Yûsufî-hulk idi huceste-hisâl
Ragbeti ehle olmag ile müdâm
Koydı evlâd-ı marifet-fercâm
Ben hakîr oldum evvel-i evlâd
Mustafâ oldı nâm-ı mâder-zâd
Ah-ı sânî Mehemmed oldı bana
Ehl-i dil hoş-nüvîs ü hûb-edâ
https://www.turkedebiyatiisimlersozlugu.com/index.php?sayfa=detay&detay=943 (Aksoyak, 1997: 292)
