HOCA DEHHÂNİ

 

1 Zihî devlet ki gölerüm yüzünden oldı nûrânî
Visâlün lutf idüp savdı başumdan girü hicrânı

Yüzünden gözlerim nurlandı,vuslatın lütfedip başımdan
ayrılığı yine uzaklaştırdı, bu negüzel bir mutluluktur.

2 Severem seni can bigi hatâ didüm maâza’llah
Ne mikdârı ola cânun ki benzedem sana cânı

Seni can gibi severim, yanlışdedim; Allah korusun, canın ne
değeri olur ki canı sanabenzeteyim.

3 Yüce boyun kılur bende çemende serv-i âzâdı
Yüzün mihri ider tâban felekde mâh-ı tâbânı

Yüce boyun çimenlikte uzunserviyi kendine kul eder;
yüzünün güneşi de gökte parlakayı aydınlatır.

4 Eğer emseyidi senün leb-i la’lünden İskender
Niderdi isteyüp bunca cihânda âb-ı hayvânı

Senin kırmızı dudağını eğerİskender emseydi, dünyada
abıhayatı bu kadar arayıp da neyapardı.

5 Eğerçi cem’e şem’ isen beğüm her cem’ arasında
Perîşan kılma saçunı esirge ben perîşânı

Beğim, her ne kadar (sohbet)toplantısına mum isen de, her
topluluk arasında saçınıdağıtma, benim gibi perişankoru.

6 Bugün çün hüsn devrânı senündür eyü ad ile
Süre gör devr-i hüsnüni ki geçer hüsn devrânı

Mademki bugün güzellik çağısenindir, güzelliğinin çağını iyi
ad ile geçirmeye bak, çünkügüzellik çağı (çabuk) geçer.

7 Cemâlün iy büt-i Çînî cihânı dutdı ser-tâ-ser
Nite kim Rûm ilin şi’riyle bugün dutdı Dehhânî

Ey Çinli put (gibi güzel),güzelliğin dünyayı baştan başa
kapladı, nitekim Dehhânî debugün şiiriyle Anadolu’yututmuştur.

Hoca Dehhani Hayatı Edebi Yönü 13.YY