Fâ‘ilâtün Fâ‘ilâtün Fâ‘ilâtün Fâ‘ilün
1 Zîb u zîver hoş-nümâsı dilrübâya kim bakar
Hüsn-i rengîn isterüz rengîn kabâya kim bakar
2 Hâk-pây-ı yâra nakş-ı pâ gibi göz dikmişüz2a
Sûde-i hurşîd olursa tûtiyâya kim bakar
3 Rızkımuz zenbîl-i mehle inse de gökten eger
Terk-i istignâ idüp semt-i semâya kim bakar
4 Kimi cândan kimi serden geçmiş ehl-i rûzgâr
Bu musîbethânede âb-ı bekâya kim bakar
5 Vasl-ı yâr idi garâz teb‘iyyet-i agyârdan
Oldı çün menzil nümâyân reh-nümâya kim bakar
6 Fahr-ı dûnâdur sa‘âdetmendî-i dünyâ-yı dûn
Rûz-ı mahşer sâye-i bâl-i hümâya kim bakar6
7 Pâk-gevher sevdürür kendüyi ister istemez 7a
La‘l u yâkûtun yanında kehrübâya kim bakar
8 Ol tarab bâgında kim minkâr-ı bülbül gonçedür
Nâle-i Âgâh bî-berg u nevâya kim bakar
Dr. ŞERİFE AKPINAR’ ÂGÂH (Semerkândî-i Âmidî) DÎVÂN, KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜLTÜR ESERLERİ 502 2012,
