Mefâ‘îlün Mefâ‘îlün Mefâ‘îlün Mefâ‘îlün(1)
1. Zebânuñ mı dehânuñda yâ berg-i lâle-i hamrâ
Düşüp âb-ı hayâtuñ havzına olmış-durur gûyâ
2. Cebîn u ‘ârız u la‘l u dehân u çeşm ü ebrûda
Saña beñzer güzel ancak yine ‘aksin-durur cânâ
3. habâb-ı mey niçün şişüp kabarmasuñ ki bezmüñde
İder bâd-ı hevâdan günde bir la‘l efseri peydâ
4. Şeker dimiş leb-i şîrîn-i yâra söz kaçırmışdur
Sözinüñ kanda gitdügini bilmez tûti-i gûyâ
5. Şerâb ile dem ü lahm olduk Emrî şöyle kim ölsek
Ten-i hâkî olur dürd ü dem-i sâfî mey-i hamrâ
Prof. Dr. Mehmet A. Yekta SARAÇ, EMRÎ DÎVÂNI, T. C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜTÜPHANELER VE YAYIMLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 3144 KÜLTÜR ESERLERİ 427
