Bu deli yazgımı kaderden bildim
Zamansız dokundu sessiz ayrılık
Çıplak ayaklarla dağları aştım
Özendim Ferhat'a yollar dolaşık...
Bölündü ekmeğim henüz çok erken
Gittiğim yerlere yabancı kaldım
Bu zalim mekanda çile çekerken
Kefenim boynumda ömrüme yandım...
Hayali bendimin zindanı sensin
Ne etsem ne yapsam aklım karışık
Dümeni kırık garip dünyanın...
Tükenmez çilenin ziyası yitik
Ayrılık hançeri saplandı kalbe
Ardıma bakmadan çekip giderim
Apansızın gelir insandan darbe
Bahtıma yazmışsa fermanım derim..
Ayağında hal hal burnunda hızma
Cevrinden yıkılır geçtiğin yollar
Kahküllü saçların boynuna salma
Gerdanda görünsün içtiğin sular..
Yoluna can verir cananım isen
Korkumun sebebi sana varmadan
Yolumu açmaya emir buyursan
Gitmesin azrail canım almadan...
Ecir Demirkıran