Varsın rana olmasın hoş-bû cana şeydayım.
Çün mehruda çeşm-i yâr şol tîr-ü keman benim.
 
Dilbend derunî aşık her dem güle teşnedir.
Solmuş güle kor sunan hârikle duman benim.
 
Rüzgâr gibi savrulup hemgâmla ferah-aver,
Her sayfada cûş eden bitmez o roman benim.
 
Ey! Aşk n'ola etme fâş efsunla şu dil-darın,
Olsan perîşan gönül dâğ-dâra liman benim.
 
An dürr-i yegânedir geçsin zayi olmasın,
Vuslat ile sonlanan mübrem o zaman benim.
 
            NECİBE ÇETİNKAYA
 
ARUZ: mef 'ûlü / mefâilün / mef 'ûlü / mefâilün