Yüzüñi bir dahı görmek baña olur-ısa rûzî (715/1)
Virüp şükr-âne cân idem Hakuñ şükrin şebân-rûzî
Cemâlüñi göremezem hayâlüñ görmege düşde (715/2)
Gözüme uyhu gelürse zi bih-rûzî zi pîrûzi
Göñül kim zülfüñe düşer Berât-ı n’eyler ü Kadri (715/3)
Kişi kim yüzüñi görer n’ider îd-ile nev-rûzı
Yir ü gök ay u gün rûşen yüzüñ nûrından olmışdur (715/4)
Hak itsün dâyima tâbân bu şem-i âlem-efrûzı
Yahıldum ışkuñ odına nite kim şem bu müşkil (715/5)
Ki_işitmedüñ ki ney bigi nice iñler bu dil-sûzı
Ayaguñ basdugı yire anuñ-çun yüz sürirem kim (715/6)
Gözüme sürmeden yigdür senüñ ayaguñuñ tozı
Anuñ-çun Ahmedî sözde bu resme hoş-nefes oldı (715/7)
Kim micmer bigi derdüñden içindedir anuñ sûzı
Dr. Yaşar AKDOĞAN, Ahmedî DÎVÂN https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10591,
