Yürüyüş
Vücudum kaybolmakta yavaş yavaş
Bastıran karanlığın yollarında
Bir ses der, artık kendinle vedalaş
Kaybol git, bir meçhulün kollarında
Arzularım silinir ve sevincim
Düş mü gerçek mi ne oldu bana
Alınır elimden varlık bilincim
Koş aklım, bir o yana bir bu yana
Falcı söyle bana, seferde miyim
Mumlar aydınlatmış bir uzun yolda
Dejavu olduğum o yerde miyim
Kurt çakal dolaşır hep sağda solda
Bırakma kendini sabret dedikçe
Uzuvlarım beni inkâr ediyor
İçimdeki ateşi besledikçe
Yel alıp başını çekip gidiyor
Yürüdükçe bu yolda adım adım
Nerde nasıl niçin kim, hep sorular
Aklım ziyan, son raddede takatim
Nerde ışıl ışıl o saf doğrular
Erden Ender GÜNER