Bir zamanlar gezgindik aktar'dık halk dilinde
Yükümüz iğne-iplik katırdan seyyaremiz
Köy oba dolaşırken sarp dağlara çıkardık
Göçebe çadırında buz gibi ayranımız
Yemyeşil yaylalarda koyun kuzu otlardı
Kuytulara gizlenmiş buzullarda kayardık
Bülbül-i şeyda öter vadiler yankılanır
Serin bir yel eserdi kanlanırdı bendimiz
Ağaçlarda açılır çiçekler renk cümbüşü
Sanki cennet bağında dolaşır yüreğimiz
Delikanlı çağının en narin zamanında
Güzel yüzlü kızlara takılırdı aklımız
Türküler çığırırdık sesimizi dinlerdik
Sonra dönüp gülerdik çıktıkça avazımız
Öyle bir geçti zaman her anında güzellik
Hayallerimi süsler o naif yıllarımız
Ecir Demirkıran