Yola Cümle Ekmekteyim
 
Ne kazandığımı bilmeden hayatın içindeyim
Bir gülümseme bırakmanın ben peşindeyim
Fark eden olur olmaz hiçbir önemi yok aslında
O cananı severken ben düşlerin gölgesindeyim
Elimde ne var ne yok onunla yola cümle ekmekteyim
 
Fırtınalara göğsümü siper ederek sükûnet isterim
Bir parça gülen cananda birazcık saygı aşk dilerim
Verirse de veremezse de gülüşle saygı ben severim
O cananı severken ben düşlerin gölgesindeyim
Elimde ne var ne yok onunla yola cümle ekmekteyim
 
Karşılıklı olursa hayat biter verilenler tükenirse zordur
Karşılıksız olursa verilene razı olunur yoksa ateş kordur
Çıkmaza düşersem aşka tutunurum yolu huzurdur
Alırım o cananı beraber gülümseriz aşkın yolu uzundur
O cananı severken ben düşlerin gölgesindeyim
Elimde ne var ne yok onunla yola cümle ekmekteyim
 
Cümlesine kızmanın kimseye faydası yok iken kızanın
Her şeyi almanın faydası yok iken hepsini eliyle alanın
Geniş iken bu dünya insan dünyasını eliyle dar yapanın
Bu karanlık dünyasına gülleri ekeyim koksun dünyasında
Kızmanın almanın dar yapmanın yar ile ayrı yatmanın
Pişmanlığıyla yansın gönül’e varmanın kapısını açsın varsın
O cananı severken ben düşlerin gölgesindeyim
Elimde ne var ne yok onunla yola cümle ekmekteyim
 
Âşık Gülveren’im gülümserim insanla dünyanın çevresine
Gülümsemez isem gülümseyenleri severim yaşarım böylesine
Hayatı az analiz ederim kendimle es geçemem ben öylesine
Sığınmam bahanelere niyetsizliğim ile böyle derinlemesine
O cananı severken ben düşlerin gölgesindeyim
Elimde ne var ne yok onunla yola cümle ekmekteyim
Mehmet Aluç /Âşık Gülveren