Yıldız Gülüm Kardeşimle Hasbihal İçsel Yolculuk
“Çimdik atmam gereken bir kelime arayışında iken ansızın gökten zembille inen bir cümlenin sırıtışına dayanamayıp peşi sıra dökülüyor cümleler elbet gaipten gelen coşkumu da hali hazırda dile getirmem yetmese de bu coşkunun beni ne denli yaşama bağladığına. Zaten başıma gelen her şey bu yüzden başımı daha fazla derde sokmama sebep olmadı mı? İlla ki bağlantı kuruyorum kendimle hayat arasında garip bir korelasyon (ilgileşim) hem de dört yaşımdan bu yana ve çok ilginçtir ki; yazma refleksini hayata geçirip karalamaya başladıktan sonra geçmişe öylesine detaylı yolculuklar yapar oldum ki en küçük halimi hatırlıyorum. Yıldız Gülüm”
 
Çıktığım hayat ve edebiyat yolunda, içten yolculuklarıyla yolculuk yaptıran Yıldız kardeşimden birkaç muhteşem satırla başladım. Yazmak adına, bana şevk veren duygularıyla coşturan kardeşime teşekkürler ediyorum. Yaralara merhem olmak için çıktığımız bu dostluk kardeşlik yolunda, yaraya tuz basanları yok etmek onlarında merhem sürmelerini söyleyerek, devam ediyoruz. Bazen cümlelerimiz kifayetsiz kalsa da, aşkla sevmelerimiz kifayetsiz cümlelere can vererek gülümseten cümlelerle sizlere vardırtıyor Rabbime şükür.
Tarif ettiğimiz gönül dostluğu, edebiyat ve kardeşlik adına edebiyatın bizi bir arada tutan güzelliği ve edebiyatla edebe bürünerek, yürüyüşümüzden başka bir şey değildir. Yanlışlıklarımız yok mu tonlarca, doğrularımız var mı üç beş tane, yanlışlıklarımızı doğru ile değiştirerek yol almamız önemli, bu yolda yürüyeceğin dostları kardeşleri bulmak önemli ben buldum, hatta daha fazla buldum lakin Yıldız kardeşimin eserleri muhteşem kardeşimiz bir cevher, onun eserlerindeki cevherden faydalanarak yazma coşkusuyla okuyor ve yazıyorum.
 
Bu yolda öyle fazla bir beklentimiz yok, evler almak villalar kurmak diye bir derdimiz hiç yok. Gönül köprüsünde gönüllerle buluşmak, yeterli gelmeyen ne varsa bir arada bir masada edebiyat etrafında kardeşçe, paylaşarak eksiklerimizi tamamlayarak hatta bildim eksikleri tamamlayan Rabbim, biz kulları da kendi eksikliğimiz tamamlamak için gönderen olduğuna da iman ediyorum. Benim çabam kardeşime kardeşlerime vararak devam ediyor. İç dünyamdaki güzellikleri göstererek, kendi iç dünyasındaki güzelliklerle yolculuk kardeşimle devam ediyor. Dünümüzde saklı olan acıları, şefkatle okşayarak üzgün kalmasın diye iç dünyamızda gezerek hayatla barışık olmanın da zirvesine çıktık elhamdülillah…
 
Bir bağlantı kurmak için karşı karşıya olmak gerekmiyor, bir hece bir söz kelime ile iletişim kuruluyor dar alanımız umman oluyor yazmakla varmakla, insanı hayatı tabiatı sevmekle… Dünde kalanlarla bugünde kalanların, yarın üzülmemesi için yazarken hislerimizle gözlerimizdeki gülücüklerle yol alıyoruz, bu yolda kardeşimle diğerleriyle yol aldırtan Rabbime şükür. Okumak bir derya deniz, hele hislerin güzelliği de içinde olunca okuyunca böylesine güzel yazdırtıyor. Hali bilinmeyen kardeşimin, halden bilen bakışıyla koşusuyla koşmasına varmasına hayranım, o koştukça bende kardeşlerimize sizlere onunla koşuyorum, varmanın coşkusunu anlatacak kelimeleri yazsam kifayetsiz kalacak o nedenle kelime ve sözleri üzmeden anlatmayayım siz anlayın vakıf olun. Kardeşime huzurlarınızda bir kez daha teşekkürler ediyorum iyi ki varsınız ve iyi ki yazıyorsunuz kardeşim, selamlarımla.
Mehmet Aluç