Yetim Kalmış Şiirlerim Ağlıyor


hangi avazın ıslığı yokluğun 
mevsim sonbahara düşmüşken 
hangi dal arasında küskünlüğüm 
düşen her yaprakla serilen yollarıma 

daha dün toplamıştım saçlarında baharı 
avuç içlerimde kokusu senli günlerimin 
çiçek topladığım bahçeler 
kaçışlarımızın buluşma yeri 

ey sevdiğim hayat gözlüm 
yokluğun, yok olduğun her gecem 
yıldızlar doğuruyor bilemezsin 
pencereme düşen ayışığıyla 

kan damlıyor gecelerin sessizliğinden 
yokluğun ölümün diğer adı 
yarım sönen sigaramın ucunda 
yetim kalmış şiirlerim ağlıyor
 
cemal karsavran