Ikra dendi ümmi’ye yaradanın adıyla,
Nübüvvetin zuhûru kırkında oldu beyân.
Zulmetten nûr doğmuştu kevser gibi tadıyla,
İslamiyet yayıldı aşikâr oldu ayân.
*
Müşriklerin elinden hicrete yol sözledi,
Süreka hamle edip ol resulü izledi.
Hammam ile ankebut evler yapıp gizledi,
Yalnız Ebubekir’di yola düşüp de uyan.
*
Öldürmek amacıyla kabileden dört kişi,
Gecenin bir yerinde baskın yapmaktı işi.
Lâkin kimse görmedi evden çıkıp gidişi,
Aliyül mürtezâ’ydı gidişlerini duyan.
*
Nice yiğit erleri kılıçla yere seren,
Kız evlâdı olunca kendini hâkir gören.
Cahiliyye devrinde kuma gömüp öldüren,
Ömer-ül faruk idi hakkı düzene koyan.
*
Yüzündeki nûr ile kıskandırır mehtâbı,
Davûdi sedâsıyla mest ederken hitâbı.
Yolları aydınlatan Hâk’tan gelen kitabı,
Osman-ı zinnureyn’di güzel sesle okuyan.
*
Gönüllerin sürûru yüreklerin hasreti,
İki cihan serveri Hâktan aldı nusreti.
Ol şefaât sahibi nûr içinde ümmeti,
Yesribin güllerinde bülbül olup şakıyan.