Belîğ divanının müzehhep serlevha sayfası (Süleymaniye Ktp., Yahyâ Tevfik, nr. 295)

 

Yenişehirli Mehmed Emin Belig (ö. 1174/1760-61) 18. Yy divan şairi

Yunanistan Mora, Yenişehir Fener de doğan Mehmed Emin Belig  İlim tahsiline erken yaşta başlayarak devrin tanınmış âlimlerinden Akovalızâde Ahmed Hâtem Efendi’den de  dersler alarak  ilk eğitimine başlamıştı. [1]

Eğitimine devam etmek için  İstanbul’a geldikten sonra  medrese eğitiminden sonra mülâzım oldu. Kadılık mesleğine yönelen Yenişehirli Beliğ  İstanbul’un çeşitli yerlerinde kadı olarak  görev yapmaya başladı.  Bu yıllarda devrin  bazı ünlü kişilerine kasideler yazmaya başlamıştı. Bu kasidelerinde  değerinin bilinmediğinden şikâyet eden  Eski Zağra’ya kadı olarak  tayin edildi. Eski Zağra’da Şehrin ileri gelenleriyle yakın münasebetler kurarak rahat bir hayat yaşamayı da başardı.

Ancak bir müddet sonra devrin ileri gelenlerinin desteğini yitirmiş olması gereğiyle  Yeni Zağra’ya,  daha sonra da havasının kötülüğü ve halkının fakirliğiyle tanınan Klavrata (Klavna) kasabası kadılığına gönderildi.

En sonunda  basur hastalığına yakalandı. Görevinden  de azledildiğinde  “birkaç kuruş yol parasından başka bir şeyi yoktu (bk. Divan, s. 125 vd.).” [2]Önce memleketi olan Yenişehir’e gitti, oradan tekrar Eski Zağra kadılığına tayin edildi. Eski Zagra’ya tekrar kadı olarak geldiğinde  hastalığı da ilerlemişti.  Bu görevinde iken  yakalandığı basur hastalığından kurtulamayıp  Eski Zağra’da öldü. Ölüm tarihi Ramiz'de 1174/1760, Fatm'dell72/l/32'dir.[3]

Ölüm tarihi hakkında tarih düşüren  Râmiz’in söylediği, “Belîğ Mehemmed’e adn-ı berîn ola mesken” dizesi onun  ölüm tarihini 1174 (1760-61) olarak göstermektedir.[4]

Edebi Kişiliği

Belîğ’in  Divan’ı  ölümünden üç yıl sonra tertip edilmiş, şairin hayatı hakkında da diğer kaynaklarda bulunmayan bilgiler verilmiştir.

Mehmed Emin Belig  şiirlerinde  hayatı sıkıntılar ve maddî imkânsızlıklar içinde geçirdiğinden şikâyet etmiş, kadrinin bilinmediği hususunda   sitemler de bulunmuştur.  Şairin şiirlerinde karamsar bir mizaca sahip olduğu, kendi şairliğini beğendiği ama   kendisine karşı gösterilen ilgisizlikten şikâyet ettiği görülür. Kendini devrinin diğer şairlerinden sütün gören ifadeleri de vardır. 

Şiirlerinde yaşadığı çağın mahalli hayatından örnekler vermeyi seven mahallileşme akımına yakın duran  Nedim ve Sâbit çizgisinde  bir şair olmaktadır.

 Şiirlerinde  gözlemlediği hayatı aksettirmesi, gezip gördüğü yerleri tasvir etmesi açısından dikkat çekici bir divan şairi olmuştur.  “Hiciv tarzına yakın bir şair olarak  çağdaşları hakkında hicivler kaleme almış; şiirde akıcılığı ön planda tutup söz sanatlarına pek rağbet etmemiştir. “

Tegafül gösterip şermende-i ihsan eder yoksa
 Adudan merd olan fırsat deminde intikam almaz

Gibi beyitlerinde olduğu gibi güçlü bir söyleyişi olan,  doğal hayattan nefes  alan  şiirler yazmıştır. Sabit ve Nedim’in tesirinde şiirler yazan Beliğ, Nabi ve Naili’nin de tesiri altındadır.  Özellikle bazı şiirleri Sabit’in şiirleri ile  büyük benzerlikler  taşır. Özellikle Hamamname, Kefşgername ve Berbernama müseddeslerinde  Sabit’in etkisi büyük ölçüde görülür. [5]

Yenişehirli Mehmed Emin Belig, Şinasi, Namık Kemal ve Muallim Naci’nin beğendiği şairlerdendir.  Gazellerinde   Fatih, At Meydanı ve yaşadığı semtlerin güzelleriyle ilgili tasvirlerde bulunmuştur. [6]Bu yönü ile  soyut  benzetmeler ve hayallerle uğraşan diğer divan şairlerinin aksine canlı dünyadan aldığı esintileri şiirine taşıyan  bir divan şairi olmuştur.   Şiirlerinde yaşadığı hayattan derin izler bulunan Beliğ’in bazı şiirlerinde bayağılığa kadar kaçan ahlak dışı tasvirler ve anlamlar da vardır.  Bu yönü ile Vasıf ile Enderunlu Fazıl’ın şiirleri ile benzerlikler taşımaktadır.

Onun en başarılı olduğu şiir biçimi gazelleridir.  Müstakil manzumeleri yanında gazelleri ile kişiliğini belirleyen bir şair olmuştur.   Belîğ’in şiirleri din dışı konularda   rindane eda ile yaılmış şiirlerdir.  Şiirlerinin hepsinde Beliğ mahlasını kullanan şairin şiirleri  kendisinden  kısa bir müddet önce yaşayan Bursalı İsmail Beliğ’in şiirleri ile karışmıştır. 

Dîvanı:

Şairin en önemli eseri divanıdır.  132 sayfalık  divan  2659 beyitten oluşur.[7]   Eserde 1 na’t, 1 mersiye,    7 kaside, 14 tarih, 231 gazel, 1 tahmis, 1 şarkı, 58 kıta, 40 beyit ile 5 müstakil manzume yer alır. 9 veya 11 kıtalık müseddes terci bend şeklindeki bu müstakil manzumeler de vardır. Bu müstalil manzumeleri ise : , Keşfgernâme, Hammâmnâme-i    Dilsüz, Berbernâme, Hayyâtnâme-i Dilsüz ve      . “Sâkınâme” dir. [8]

Gazel:

Rûyun ki senin mihr-i dırahşân gibi parlar
Mercan lebin la'l-i Bedahşân gibi parlar

Ey mert ne zaman sîne-i billurunu açsan
Nezârede âyine-i taban gibi parlar

Âlûde-i hûn eyleyeli eşk demâdem
Çeşmimde müje pençe-i mercan gibi parlar

Arz eylesem ol şuha ne dem sûz-i derûnu
Serkeşlik edip âteş-i sûzân gibi parlar

Seyr eyle saf-ender-saf olup kaşı kemanın
Her bir müjesi nâvek-i peykân gibi parlar

Ol fitne gerek pertev-i hurşîd-i ruhundan
Ebrû-yı siyeh hançer-i bürrân gibi parlar

Rûyu olıcak mihr-î cihân-tâbe mukabil
Tîğ-ı nigeh-i gamzesi yalman gibi parlar

Söz yok hele rengîn-i-i mazmuna
Belîgâ Her beyti birer şem'-i fürûzân gibi  parlar


GAZEL

Müje çeşmimde gûyâ âteşin mismârdır sensiz 
Reh-i nezzâreye nevg-i nigâhım hardır sensiz


Hayâlin düşte görmek ârzû-yı dîde-icândif 
Göz açmak hâbdan her subhdem duşvârdır sensiz


Reh-i kuyunda hemrâh olsa da geh pes gider geh pîş
Ki benden gâlibâ sayem dahi bizardır sensiz

Kıyametler kopar her göz yumup açı nca çeşmimde 
İki cânibde müjgânım saf-ı peygârdır sensiz

Havasa âb ü tâbi nükhet-i rûyun verir yohsa 
Şemîm-i bûy-ı gül dûş-ı dimağa bârdır sensiz


Belîg'e nûş-ı camı dest-i lûlfun hoş güvâr eyler
Güzergâh-ı gelûya mevc~i bade hardır sensiz

KAYNAKÇA 

[1] İskender Pala, BELÎĞ, Mehmed Emîn, DİA, cilt: 05; sayfa: 417

[2] İskender Pala, BELÎĞ, Mehmed Emîn, DİA, cilt: 05; sayfa: 417

[3]ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/11291,beligmehmeteminpdf.pdf?0

[4] İskender Pala, BELÎĞ, Mehmed Emîn, DİA, cilt: 05; sayfa: 417

[5]  V. M Kocatürk, Türk Edebiyatı Tarihi, s. 522-523;

[6] V. M Kocatürk, Türk Edebiyatı Tarihi, s. 522-523;

[7] Belîğ, Divan, İstanbul 1258, s. 85, 109, 125 vd.; Râmiz,

[8] Anonim:  https://www.boyutpedia.com/1287/26866/belig-mehmed-emin-yenisehirli