YAŞAMA DAİR

Çiy düşer her sabah umutlarıma,
Yıkanır hayaller, yağmursuz karsız.
Nefessiz kaldığım korkularıma;
Islıklar çalınır, düşler zamansız...

Pustadır gece  ay, yıldızlar hırsız,
Niyedir bu döngü, soramazsınız...
Sırıtır inatla  güne,  gün arsız,
İçiniz toz duman geçer zamansız...

Yorgun düşüyorken, can bedenlerde,
Sorular üşüşür kim, neden, nerde...
Çözülür geceler, perde ve perde;
Gülmeler pustadır, neş’e zamansız...

Büyülü dünyada , her şey anlamsız!
Hiç olur mu evler, çatısız damsız?
Sorarım,   siz aşktan   ne anlarsınız?..
Belli efkar çöktü,   yine zamansız...

Güler TURAN (babidim)