“Allah, her şeyin yaratıcısıdır…” Zümer, 62
 
Kuarklardan atoma her şekli arar insan
Yaratma güdüsüyle nasıl  yanar kavrulur
Fırtınaya kapılmış salda, küfürde iman
Umudunu kaybetmez, iddiayla savrulur…
 
Ne kadar arasa en küçüğün küçüğünü
Elle dokunulmayan, aklen sorgulanmayan
İcat eder en fazla kurumuş kütüğünü
Asla konuşamayan, mantık kurgulamayan!
 
Allah’ım dileseydi insana derdi yarat
Birçok güçler verirdi olurdu bu kol kanat
Adına da derlerdi  toplum içinde sanat
Aklın Himalya’sında sanki Everest gibi!
 
Hazreti İsa bile yalnız Var’ı diriltti
Ölüydü mezarında, ruh bedenden seyretti
İnsanı mucizeyle, bu irşatla eğitti
Yaratırım demedi, yaratmak ne haddine!
 
Yaratacak olsaydı insan, dünya ameli
Ne olacaktı cennet cehennem, hak emeli
Kul olacaktı insan insana, dert temelli
Yok olacaktı dünya, var olan medeniyet!
 
Kim olursan ol, dahi olsan da yine “Oku!”
Kur’anda ayet öğüt, kula verilen doku
Yaratan, doyuran da Allah’tır açı-toku
Bilim adı altında, iyisi isyan etme…
 
Saffet Kuramaz