YARAMAZ

Geldi kırık dalıma bastı sonra hopladı

Kalbimin yumşak karnı üzerinde zıpladı

Gözünü kırpıştırıp oklarını sapladı

Sanki gönlüm kedersiz, yüreğimde yaram az

Ce e... dedi kayboldu, kaçtı birden yaramaz


Karıştırdı közümü işve ile naz ile

Tutuştu yanık bağrım bir kızıl alaz ile

Yayıldı hayatıma sert esen poyraz ile

“Ateşlere düştün bak bu aşk sana yaramaz”

Dedi bir su vermedi kaçtı hemen yaramaz


Gönlüm saçında kaldı, o kumral kıvırcıkta

Özlemim çiçek olur açar her tomurcukta

Gülüşünü duyarım kumruda sığırcıkta

Bahtım kara değil ki sevda büyük yara “maz”

Kaşla göz arasında yine kaçtı yaramaz



Not: Son beyitteki “maz”; kara anlamında kullanılmıştır.