YAR

Könül qemgin1 sehraları gezirem, 
Ne insafdı, men de sensiz qalım yar. 
Gözüm görür, yarlı yarın dindirir, 
Isterem ki senden kamım alım yar.

Gizlin gizlin senle etdiyim ilqar2, 
İndi bildim, sende yoxmuş etibar, 
Her kim verse yardan mene bir xabar, 
Şirin canım ona müjde qıhm yar.

Ayrı düşdüm vetenimden, elimden, 
Bülbülümden, gülşenimden, gülümden, 
Men ne dedim, sen incidin dilimden, 
Hesret qaldım, men dermedim gülüm yar.

Abbas deyer terk eyledim elimi, 
Bir dermedim ağ sinemden gülümü, 
Arada var çerx-i felek3 ölümü, 
Qoy camalm görüm, ondan ölüm yar.
1. üzüntülü, gamlı, tasalı 2. söz verme, sözünde durma 3. feleğin çarkı