Misk ü amber koku saçar,
Yandıkça gönül yandıkça…
Rabb’im nice kapı açar…
Yandıkça gönül yandıkça…
 
Dile gelse “bülbül” olur,
Gülistanda bir “gül” olur,
Hak yolunda “Behlül” olur;
Yandıkça gönül yandıkça…
 
Sevda çeken “arsız”olmaz!
Meyva veren “barsız” olmaz!
Âşık olan “yârsız”olmaz!
Yandıkça gönül yandıkça…
 
Rastlanmaz Leyla eşine!
Mecnun’u takar peşine…
Pervane mest ateşine;
Yandıkça gönül yandıkça…
 
Bize “Hak söz” demek düşer!
Ham olanlar yanar, pişer…
Niyazkâr Mevlâ’ya koşar;
Yandıkça gönül yandıkça…