VI. Sevi
 
Orman sen elimi tutunca başlardı,
Yarılırdı bir incir ortasından.
Koşardık yukarı iki büklüm, soluk soluğa.
Alabalıklarla düşe kalka, çam pürleri
Keserdi hızımızı, Elimi Bırakma, Elimi
............
...........
.............i
Benek, gagalarındaki tekçil dane gibi
Daha gün doğarken. Falımız yok bizim