Canlar gider,
Cananlar gider...
Yürekler yanar da yanar!
Gözyaşları sel olur akar.
Bir vatan evladı sonsuzluğa kanat açar.
Ocaklara ateş düşer!
Vatan sağ olsun!
 
Gencecik vatan evlatları musalla taşında yatar,
Etrafında tekbirler, selâlar, ağıtlar yükselir,
Arşa uzanır feryatlar, dualar...
Analar, babalar gül goncasını duvağıyla uğurlar.
Elleri yavrusunun sıcaklığını arar da arar...
Diller haykırır, yürekler sızlar.
Dünyalar yıkılır, hayaller söner.
Vatan sağ olsun!
 
Bir çocuk minicik elleriyle babasını uğurlar,
Veda eder eşler,
Elveda der dostlar...
Haklarını helal eder gelenler, gelmeyenler.
Son yolculuğa gider Berkaylar, Emreler, Yakuplar, Selinler...
Vatan sağ olsun!
 
Umutlar, hayaller geride kalır,
Son anlar, son gülüşler anılır.
Son sözleri hatırlanır.
Fotoğraflar öpülür, okşanır.
Ardından son bir kez el sallanır.
Dualar çoğaldıkça çoğalır.
Son yolculuk yüreklere kazınır.
Sanmayın ki acılarla yıkılır.
Gözyaşları aksa da  başlar dik kalır.
Bütün sevenler ve millet haykırır:
Acımız büyük de olsa
Vatan sağ olsun!