Mehmet Aluç
Var Bu Bilmeceyi Sen Çöz
Masal bu ya bir insanla insanoğlu varmış bir yokmuş
Bir görünür var olurmuş bir bakarsın kaybolurmuş
Evvel zaman içinde bu böyleymiş ahir zamanda da
Var oldu yerde yok olurmuş yok olduğu yerde var
Geniş olduğu yeriymiş ona dar dar olanda zaten dar
Var bu bilmeceyi sen çöz masal olma gerçeğe sen var
Deveyle yolculuk yaparmış insan varacağı yere varırmış
Zaman değişmiş otomobil çıkmış rahatına varmış
Varacağı yere varmamış keyifle kendi hayatına dalmış
Bekleyen beklemiş gelen gelmemiş ikisi de uykuya dalmış
Uyandıklarında ne otomobil varmış ne dünya ikisi de şaşırmış
Var bu bilmeceyi sen çöz masal olma gerçeğe sen var
Bir varmış çamurlu sokaklar müstakil evler mahalleler varmış
Yolları çamurda olsa birbirine giden gelen açık kapılar varmış
Ağlayanla ağlayan gülenle gülen çocukları kucaklayan azmış
Şimdilerde siteler rezistans villalar çıkmış kapıları kapalıymış
Otomatikmiş kapısı açmak için anahtarı olmayan açamazmış
Var bu bilmeceyi sen çöz masal olma gerçeğe sen şimdi var
Yaratırken insanı Mevla cemalin benzesin demiş güzel aya
Varmak için neden arama varmak için var git sen yaya
Günlerin sayılıdır bunu bil unutma eline diline alma sakın kaya
Neden geldin nereye gideceksin bellidir buraya orya şuraya
Anlayan anlamış anlamayan anlamamış, az anlayanı da yanıltmış
Var bu bilmeceyi sen çöz masal olma gerçeğe şimdi var
Mehmet Aluç / Âşık Gülveren
