Üzgünüm
 
 
Bir kez bile nefesim gül yüzüne değmedi
Masum bir buse bile alamadım üzgünüm.
 
Hayat bir hengameydi geçip gitti beyhude
Hasret kaldım huzura bulamadım üzgünüm.
 
Ne yazık ki yüreğim kendi ateşi ile
Kavrulurken sığ suya dalamadım üzgünüm.
 
Yolum yokuşa sardı umut hep ötelerde
Meyve dalda çürüdü yolamadım üzgünüm.
 
Prangalar vurulmuş elime ayağıma
Hiç değilse ruhumu salamadım üzgünüm.
 
Hzgünüm seccademe iki büklüm kapanıp
Rabb’im için ağlayıp sulamadım üzgünüm.
 
Çanakkale 02/09/2011