Uyanık dürzü.
 
 
 
 
Gezerken rastladım taze bir kıza, 
Bu hali seyreden yollar söylesin. 
Uzanan saçları rastlamış yaza. 
Sinede dinlenen, teller söylesin. 
 
 
 
Yanında bir oğlan, elinden tutmuş.
Sanki kız bilmeden bir şeyler yutmuş.
Gözünü kapatmış onu uyutmuş. 
Ağızda gezinen diller söylesin.
 
 
 
Sormadım kimseye bu oğlan neci, 
Dudağı ıslanmış, sanırım sucu, 
Kızın gözü yumuk, üşüyor içi. 
Bele yorgan olan kollar söylesin. 
 
 
 
Öğrendim,oğlan ne sucu ne terzi. 
Boş gezenin başı uyanık dürzü. 
Olsa da başına geçirsem gürzü.
Yerinde durmayan eller söylesin.
 
 
 
Birisi diyor ki, gönlümüz verep
Halimiz perişan sonumuz harap
Kurtar bu halden bizleri Yarab.
Fikrimize giren, hallar söylesin. 
 
 
 
 
Zekeriya duman
 
 
 
(Gezinirken Sivas Aksu parkında, gayet rahat bir şekilde öpüşen oğlanla kızın haline yazdığım bir şiir.)