[mefā˓/lün / mefā˓/lün / mefā˓/ün / mefā˓/lün]
1 üm/dim zevraḳın çekdim kenāra her çi bād ābād
temelluḳ eylemem şu rūzgāra her çi bād ābād
2 hebā etdim ten-i ḫāk/-nihādı gird-bād-āsā
hevā-yı ˓aşḳ ile döndüm ġubāra her çi bād ābād
3 yine ümm/d-i ābād/ ile düşdüm ḫarābāta
eger berbād olursam da ne çāre her çi bād ābād
4 mi7āl-i genc-i bād-āver getirsin müjde-yi vaṣlı
nes/m-i āhı gönder kūy-ı yāra her çi bād ābād
5 ḫumār-ālūde-yi ye˒s olduġun bir ḫoşça işrāb et
mübārek-bāda geldikçe kibāra her çi bād ābād
6 bize ey bād bād/-yi per/şān/ olursaŋ da
ṭoḳun gāh/ o zülf-i tārumāra her çi bād ābād
7 seniŋdir şimdi meydān bād-pāy-ı ḫāmeŋi Vehb/
çıḳar merdāne ṣāḥn-ı iftiḫāra her çi bād ābād
Yrd. Doç. Dr. Ahmet YENİKALE, SÜNBÜL-ZÂDE VEHBÎ DÎVÂNI, Kahramanmaraş 2012
