UCUZ ROMAN GiBi

ucuz bir romanın bitişi gibi
kırık penceremden seyrediyorum hayatımı
çocuğun annesine sarıldığı gibi
çarmağa gerseler bedenimi
rahatsız etmem ben kimseleri
yavaş ve titrek adımlarımla
hayallerim dolanırken ayaklarıma
sarhoş yalnızlığımın girip koluna
giderim buralardan dertlerimi alıp omzuma

şiir değerini bilmeyen gönüle
şaiir olmaktan yoruldum artık
durgunlaştı savaş çıkan yureğim
damlaları kurudu aşk pınarımın
bu derdimi ben kimselere satamadım
dağları taşları sardı matemim 
çığ vurmuş ömrüme karla kaplanmış
gökyüzüne bir sis bulutu çökmüş 
dermansız yaralı gönlümü toz toprak bürümüş

karmakarışık bir düş sarar benliğimi
anlamsız manasız zevksiz şekilleri 
nice umutlarım toprak olup gitti
hayal kurmaktan gönlüm yoruldu
renklerin dahi ahengi bozuldu
hüznüm üşüyen kalbimin örtüsü oldu
şimdi utangaç bir duygu var içimde
itiraf edemem kendi kendime
sarhoşum sanki bir şarabın gölgesine
kırgın yüreğim yine mahcubum gülüşlerime
ölümüne nefret ettiğim gecelerimde
kendimi atmak istiyorum uçurumların dibine

yaralı bir kuşun  kanadından bakıyorum dünyaya
sarılıyorum doyumsuzca bitmeyen yalnızlığıma
gecenin siyahı bitmez soğuk odamda
isyanlarım doğar sabahlarımda
hayat sıkıntılarla düğümlenmiş boğazıma
kan akıyor yüreğimden damla damla
artık hayallerim çok uzaklarda
ovalara sığamaz oldum gönlüm dağlarda

sevgi salıncağına tutunup sallanırken
gönlümde sevdam dalgalanır 
denizin derinliklerinden
umuttu belki soluduğum havayı içime çekmem
yine yarım yamalak umutsuz hayallerim
sevdamı neresine koyacağımki dertle dolu hayatım
yüreğimden dökülüyor 
kelimeleri artık ben seçmiyorum
at üstüme avuç avuç toprağı
dönüşü olmayan uzun bir yola gidiyorum
                 
                          m.özgür özbek