Türkü
Ay şâhım âşıkın olmuşdum evvel nâmına
Dâne-i hâlin görüb dil murğı düşdü dâmına
Eyledi gamzen Hülâgû gibi dil şehrin Harâb
Yâ düşer mi (hiç) senin ikrârına îmânına
Zerre rahmın yok mu ey şahin bakışlı nevcivân
Olmadı murg-ı dilim bir lahza pençenden emân
Bâdenûş etdim nice zühhâdı dersin her zaman
Bâyezid olsa tahammül edemez ibrâmına
Gerçi yokdur sen gibi âlemde [bir] vechü’l-hasen
Mihr-i ruhsârınla halkı yakdın ey billûr-ten
Dîdeler giryân dil-sûz olduğum bilmiş iken
Yâ nedendir bu gazablar Levnî-i nâkâmına
Özçimi, M. Sadreddin (200). Levnî'den Ebrû'ya. Konya: T. C. Konya Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Yay., 35.
