TÜRK İLÂHİSİ (1926)
Dedem koynunda yattıkça benimsin ey güzel toprak,
Neler yapmış bu millet, en yakın tarihe bir sor, bak.
Yerim sensin, göğüm sensin, cihânım, cennetim, hep sen;
Nasıl bir zinde millet çıktı gördüm hasta sînenden.
Evetmecrûh idin, mecrûh iken de vardı imânın,
Ümidin, kuvvetin, azmin, kanın, aşk-ı huruşânın.
Eğer necm ü hilâl olsaydı âfil, muzmahil Türksüz,
Kalırdı bizce yıldızlar, kamerler, kimsesiz, öksüz.
Yaşattın, çok yaşa, tarihimi ikbâl ü izzetle,
Koşar âtî, koşar mâzi seni tebcile minnetle.
Yerim sensin, göğüm sensin, cihânım, cennetim, hep sen;
Nasıl bir şanlı millet çıktı gördüm canlı sînenden.
