yüreğim seninken
duygularım ıslak ıslaktı göz bebeklerinde

güzeldi bir zamanlar kaldırım taşları
beklediğim köşe başları
tadı kalmadı sevmelerin

yağmurlar sen kokardı
baharlar yeşil gözlerindi
kışımda özlemlerin yeşerirdi

kanadı kırık kuştun içimde
kıyılarımda aşk fısıldardı ellerin
hasretine değdiğinde dudaklarım
rüzgar öperdi acılarımı

bendesin sanmıştım
gitmeden gitmişsin meğer

dokunmak sana kendim kadar imkansız
anlamı yok buğulu bakışlarının

götürdün gülümsemelerimi
eridim sessiz ağlamaların çığlığında

bu şehir sensiz zindanım
kalbime demir parmaklık

unutulmuş biçareyim
küf tutmuş bir sevdayım ardında bıraktığın

gittiğinde buralardan
adın silinecek
beni de toplarlar sokaklardan

tükendik artık
silinip süpürüleceğiz