I . BEND
Ruhlarda tufan gizli bedenlerde yanar kor.
Hislerse kararmakta gönüllerde meşum sur.
Suskunluğa ket vurdu hesapsız esti rüzgâr,
Efsunlu şu dağlar da batan günle hüzünkâr.
Sisler neyi örtmekte ? Bulutler niye ağlak?
Sessizliğe aldanma, afaklarda sükût zor.
Devran dönüyor hızla bugünler düne muhtaç,
Dünlerdeki hükmünle yarınlarda hesap var.
Heyhat ! Sonu gelmez ki ne istek ne de hırsın,
Kalpler safi olmazsa nefislerde olur hâr.
Meçhul gemi hep yolda seferler geri durmaz,
Yıllar yılı sonsuzda gidenler kıya vurmaz.
II . BEND
Bir girdaba girdik ki bataklık mı bilen yok,
Hislerse talan oldu sahih aşkı bulan yok.
Göklerdeki ecram da solarken kederinden,
Günler ziyasız şimdi gönül paslı silen yok.
İnsan dünü mantıkla tefekkür edebilse,
Neden diye sormaz mı; giden var da kalan yok.
Sonsuz şu bedestende fikirsiz ne akıllar,
Hepsinde kibir gizli satan var da alan yok.
Vahdet harabat oldu eser yok vefalardan,
Hergâh riya meydanda nizam böyle yalan yok.
Eyvah ! Demeden önce sakın kendini hârdan,
Yardım gelecek sanma ne dosttan ne de yârdan.
III . BEND
Zorsuz sunulan köşkü senin sanma kanarsın.
Olsan da feriştahla gafil olma yanarsın.
Zenginliğe meyletme değilsen cana muhtaç,
Şükret yaradan rabbe salih kalbe konarsın.
Ahkâm keserek halka, olursan asi cebbar,
Yalnız uçarak böyle, viran yerde tünersin.
Sözler şaha kalkıpta yıkıldıysa saraylar,
Ah ! etmede her zerre, sonun geldi sanarsın.
Sarsak nice ruhlar da umarken tacı tahtı,
Sarmaz cüce kâm gönlü, kederlerde yunarsın.
Taşkın ahvalin söyle sitemkâr şu beyazlar,
Sermest zevahir şimdi feleklerde niyazlar.
NECİBE ÇETİNKAYA
ARUZ . mefûlu / mefâîlu / mefâîlu / feûlun
ÖZLEŞİM : V V . . V V . . V V . . V V
HECE. 7 + 7 = 14
( Haftanın şiiri )
Necibe Çetinkaya