Gel desem gelmiyorsun, hiç kale almıyorsun,
Sol yanımda yerin var, lütfedip kalmıyorsun,
Gireceksen al da aç, kalp kapım çalmıyorsun.
Gözlerim her gün nemli, taştı sabrımın bendi,
Hüzün yaşı akmazken, mesrurdu gayet şendi.

Umudumu soldurdun, kem sözünden yıkıldım,
Üzüntümden kızgınım, nazlarından sıkıldım,
Yüreğinden kovuldum, gam hücreme tıkıldım.
Tuzakmış kaçamadım, yendi sevdanın fendi,
Düştüm diye üzgünüm, bahtım önceden şendi.

Deseydin ki vefam yok, inan aba yakmazdım,
Sen de beni sev diye, hembaşına kakmazdım,
Aşk denince kaçardım, asla dönüp bakmazdım.
Kimse kötülük yapmaz, insanın hasmı kendi,
Derdimin suçu gönlüm, sevmezken daha şendi.

Aşk odunu, ben yaktım, geldin yangın eyledin,
Önceden bihaberdim, sen sevmemi söyledin,
Şimdi bedbaht haldeyim. Söyle bana neyledin?
Bir gün kapında görüp, sorsalar ki; bu nendi?
Leylası yok Mecnun de, bensizken daha şendi.

Düşen elbet anlarmış, bu dert acıymış meğer,
Elem de bir gülmekte, hisler masumsa eğer,
Istıraplar zor gelmez, candan sevmişsen değer.
Şimdi kırgın duygular, horlandı namert dendi,
Derbeder olan halim, yar yokken daha şendi.

Aşk, akan çeşme idi, kalp kovam hep boş kaldı,
Tek emelim vuslattı, kem gözler senden çaldı,
Nazar mı değdi bilmem, kim seni benden aldı?
Sevgi, belki bir gonca, miskler kokan bir tendi,
Deremeden tükendi, bu can bir zaman şendi.