TARDÎYYE : Muhammes nazım şeklinin özel bir biçimidir. Muhammes aruzun her kalıbıyla yazıldığı halde, tardiyye aruzun sadece mefûlü / mefâilün / faûlün kalıbıyla yazılır. Divan edebiyatında tardiyye yazan şair azdır.
Beş dizelik bendlerden oluşur. Temel kafiye yanlız beşinci dizelerde vardır. Her bendin ilk dört dizesi kendi arasında kafiyelidir.
Kafiye düzeni :aaaab-ccccb-ddddb.....şeklindedir.

TARDÎYYE
(CANANDIN )

Ben sevdayı gülfeminde gördüm.
Ol şeydayı özleminde gördüm.
Öz saygıyı erdeminde gördüm.
Handan ile bağlayan canandın.

Hub gamzeli leblerinse lâldı.
Kaşlar kara endamınsa daldı.
Saçlar lüle ruhsarınsa aldı.
Gözler ahu dillerinse baldı.
Cilven ile dağlayan canandın.

Bendim geda sultanım olan sen.
Dertler eza dermanım bilen sen.
Hicran yara dil-zarım çalan sen.
Dostlar deme mihmanım kalan sen.
Aşkın ile çağlayan canandın.

Nesrin gibi boynu bükme ey ! yar.
Kaçmak niye gel de yakma ey ! yar.
İnsaf hani sev de bıkma ey ! yar.
Canlar feda gönlü yıkma ey ! yar.
Vuslat diye ağlayan canandın.

NECİBE TAŞKIN ÇETİNKAYA

ARUZ : mef'ûlü / mefâilün / faûlün

ÖZLEŞİM

HECE : 4+6 = 10