Karanlığın ortasında bir tutam aydınlıksın sen
Kimse fark etmese bile gülümsersin yücelerden
Kim bilir nerede nasıl asılı durur bedenin
Hiç yorulmaz mısın sahi yok mu hiç yardım edenin
Işığım sen ol ömrümce aydınlatıver önümü
Düşe kalka gidiyorum görüyor musun sonumu
 
Yedi kandili saymışlar yedi kardeşe vermişler
Yeryüzündeki huzuru hep sizlerden mi sormuşlar
Sabah akşam yanarsınız bilmem nasıl sönersiniz
Zaman zaman gitseniz de çok geçmeden dönersiniz
Birbirinden ayrılmayan  ne vefakar kardeşsiniz
Her biriniz ayrı yıldız birbirinize eşsiniz
 
Yüreğimdeki yerini görmüyor musun Süreyya
Kendini kaybetmez miydin  görünürken eşsiz rüya
Seninle aydınlık dünyam doğmazsan ben de doğamam
Miracımdasın her daim görmezsem nura ağamam
Yol göstermelisin  bana kaybolmayasın sakın ha
Aydınlık kalsın yüreğim kararıp gitse şu dünya