KOŞMA
Şükür olsun yaradana çok şükür
Sevdiğim oturmuş yolun üstüne
Yorulmuş, terlemiş elma yanağı
Sandım çise vurmuş gülün üstüne
Benden ne kaçarsın gül yüzlü şahım
Âsumana çıktı feryad ü âhım
Yeşil atlas giymiş kaddi surahım
Gümüş kemer kurmuş belin üstüne
Muhibbî der kuculacak çağıdır
Sandım koynun içi cennet bağıdır
Yel vurdukça sağa sola dağıdır
Sırma zilfi çifte halın üstüne.
M. A. Özder; Yusufelili Muhibbî, s. 10-11
