Art arda kurşunlar, ölme vakti gün

Kimi eder dua, okur besmele!

Ölecek muhakkak, erde yok üzgün

Son kelamı tevhid, der güle güle…

 

Afrin’in dağları, zeytinlikleri

Canından atıyor bezginlikleri…

Ölür Mehmetçikle küskünlükleri

Çamura ihlasla düştükçe yine!

 

Misk gibi kokuyor şimdi havası

Olunca bu savaş Hakkın davası…

Karınca der işte düşman yuvası

Yerle bir edilir, zalim yerinde!

 

Çamur olmuş kefen toprağı desen

Düşse yere biter hemen fesleğen

Sarar etrafını yemyeşil çimen

Yalnızca zalim görür şüheda nerde…

 

Sen oldukça hilal, bu yedi düvel

Yenilgi görecek, varken gizli el…

Şehit karşısında, kurşun esen yel

Belki peygamberdir gelen cepheye!

 

Sen ağlama ana ben sıladayım

Peygamber yanında ben Hira’dayım!

En zengin sofrada ben rüyadayım

Savaşır ölürüm yine Hak dese…

 

Art arda kurşunlar, ölme vakti gün

Kimi eder dua, okur besmele!

Ölecek muhakkak, erde yok üzgün

Son kelamı tevhid, der güle güle…

 

Saffet KURAMAZ