Subh-ı Baharan
Benim de soldu gülüm, goncem… Âh, derd çok!
O her nefeste solan gonce her nefeste açar;
Fakat benim gülüm açmaz, o bir garîb çiçek…
Gelir bahâr, yine hâke reng ü rûh saçar;
Fakat benim gülüm artık bahâr görmeyecek!
Onun safâ-yı visâliyle şâir olmuşken,
Nasıl firâkını tasvîre iktidârım olur?
ġu âteşin katarât-ı dumû hepsinden
Fasîh tercüme-i hüzn ü inkisârım olur.
Bu haddü gâyeti mefkuud olan sirişk ile ben
Hazân bulutlarının bir misâliyim, ahker;
Elif Aydın, Tevfik Fikret’in Gençlik Dönemi Aşk ġiirleri, Yüksek Lisans Tei, Doğu Akdeniz Üniversitesi Temmuz, 2010,
