Şu kimsesiz sahralarda,
Diken oldu gülüm benim.
Oğrun oğrun tenhalarda,
Ağlamaktır halim benim.
Gülü dikene katalı,
Diken elime batalı,
Yar beni yardan atalı,
Büküldü belim benim.
Arı geçmez çiçeğinden,
Çiçek geçmez peteğinden,
Pir erenler eteğinden,
Kesme Rabbim elim benim.
Yedim acı teresinden,
İçtim kanlı şiresinden,
Seyrani gam deresinden,
Cuş eyledi selim benim.
Kocatürk, Vasfi Mahir; Türk Edebiyatı Tarihi, Edebiyat Yayınevi, Ankara 1970.s.582
