Şu dünyanın sefasını sürmedim
Kalk ayağa selvi boylum kalk hele
Şu koca ömürde birgün görmedim
Kalk ayağa selvi boylum kalk hele
 
Şu güzel dağlara poyraz mı değdi
Eriyip gitmenin sebebi neydi
Sevdiğim de gene boynun mu eğdi
Kalk ayağa selvi boylum kalk hele
 
Çalıştım geceyi gündüze kattım
Bin bir çile ile bir yuva yaptım
Nice zehirleri bal dedim yuttum
Kalk ayağa selvi boylum kalk hele
 
Kemteri yüreğin gamda kedere
Demek ki bunlar da varmış kaderde
Kim saldı seni dost bu zalım derde
Kalk ayağa selvi boylum kalk hele
 
 
Tahir Kutsi, Türk Halk Şiiri; Toker Yayınları, 3.Basım İstanbul 1986, s.131