-Kılıç gibi kesip atar çıktığında söz kınından

Ya baş eder ya da bir leş her geçeni yakınından-

 

 

Kelimeler selam durur söz kınından çıktığında,

Gümbür gümbür dile vurur söz kınından çıktığında.

 

Kâh yarına umut saçar kâh bugünden düne kaçar,

Kâh zamanda çiçek açar söz kınından çıktığında.

 

İstediğin kadar koştur aşktan başka her şey boştur!

Sevgi iniş, kin yokuştur söz kınından çıktığında...

 

Ya  özlemin gem’i olur ya vuslatın cemi olur,

Ya sohbetin demi olur söz kınından çıktığında.

 

Câhil insan ne getirir? Okumazsa hep yitirir.

Ya başlatır ya bitirir söz kınından çıktığında.

 

Karanlığa bir perdedir umulmayan her yerdedir,

Erişilmez değerdedir söz kınından çıktığında.

 

Bazen gönlü çelip geçer bazen aklı delip geçer,

Bazen dörtnal gelip geçer söz kınından çıktığında.

 

Yol bulamaz burada us, sevda deniz aşk okyanus...

Kâh Mevlâna kâh bir Yunus söz kınından çıktığında...

 

 

-Ya sus otur bir köşede yokluğuna ellesinler

Ya da doğru kelam eyle seni insan bellesinler-