Söylenenle Beklenen Aynı Olmayınca
 
Söylenenle beklenen aynı olmayınca
Duyulanla görünen aynı olmuyor
Hastanın haliyle sabahın hali aynıdır
Hastayı şifa huzura erdirir
Geceyi sabahın aydınlığı kendine getirir
Mezar ile günah ayrıdır
Mezar yoldaki son durak
Günah mezar içine girmeden arınmak
Birbirlerini beklerler
Beklemezsen de gelirler
Gelişleri senin içindir bilirler
Sen bilmesen de beklemediğin anda gelirler
Geçti istemem gelme desende
Gelmeyince geçmez
Güller kokusuz sevilmez
Ne kadar yazarsan yaz sonu gelmez
Mevla yeter deyince kalem yazmaz
Söz akla gelmez
Aklın bir suçu yok
Kaleminde suçu yok
Sabahı bekleyeninde karanlıkta suçu yok
Beklemek kaderde vardır
Beklerken acı kaderin içinde hardır
Ya vardırır ya sardırır
Ya varmazsın yanarsın
Ya varırsın sabırla yaşarsın
Kısaca hayatın denklemi iki kere iki dört eder değil
Sabır ederek hak önünde eğil
Gerisi seni alakadar eden değil
Önünde eğildiğin haktır yaratır
İster ise yaratırken aydınlatır ya da karartır
Kıvrım kıvrım yollara akarak yürü
Sen yeter ki yalanla kıvırma olma insanın nankörü
Su iner yokuştan aşağıya sende in
Sakladığın değil verdiklerin bil senin
İnişte çıkışta basamak basamak
Yeri geldiğinde gerekir susmak
Bu yazdıklarımdır bir fikir birikir
Fikirle yıkanır düşünceye birikenle kalamaz kir
Akşam olsa da sabah olsa da şehir aynı şehir
Sen içine yeni şeyleri kat o zaman değişir
Bak güzelliğin içinde dönüyor kainat
Bunca savaş kan gözyaşına sebep olandır inat
Sen barışa doğru sürsen de gidemiyor at
Birikmiş gönülde günah taşıyamaz atamaz adım rahat
İnişte koştuğun gibi yokuşta da koş
Yokuşta kaçarsan eline geçen olur boş
İstersin gece olunca oda olsun loş
Loşluk içinde olmalı düşüncelerin hoş
Ellere ayağa vurulsa da pranga fikre vurulmaz
Fikirler aydınlık olmayınca karanlık aydınlanmaz
Kısacası hayatta olur elbet ağır yük
Dava iman olunca insan olunca olacak büyük
Davayı unutanın akıbeti karanlık olur gezer kör kütük
Fazla söze gerek yok fikrin sancısını çeke çeke büyüdük
Hayatın yükünü çekeniz biz hamal
Bu dava uğruna istemeyiz ne bir mal ile yeşeren dal
Kuruyan dalı yeşermeye talibiz ey anlamaz andaval
Kendini bilene değildir sözümüz çal sen dertli kaval
Gönülden kaval çalanı vuranadır sözümüz bakma öyle aval aval
Mehmet Aluç