SONE
 
 
Ölüm, bir anne gibi bize açınca kucak,
Bir tek vücut olacak kederim de yasın da.
Ben bugün su ararken elinin azasında,
O akşam sıcak kanın kanıma karışacak.

Ehram kadar ömrümüz üstümüzde bir kapak,
Göğsümüz taş olurken bir aşkın mumyasında,
Toprağın perde perde açılan dünyasında
Uyumak, asırlarca hiç nefessiz uyumak.
Böyle çekmek isterken seni yerin dibine,
Bir sihirbaz zevkiyle kalbim çarpar da yine,
İğrenerek iterim alevlenen etini.
Bakışlarım derini sıyırıp birer birer,
Büsbütün benim olan bir vücut diye sever,
Çıplak kafatasınla, beyaz iskeletini...
 

( Kaynak Bilge YÜKSEL,a,g.y , Varlık (c: 1, 1 Temmuz 1934, s. 376)’ )