Sitâyiş-i Sultân Ahmed-i Sâlis
1. Ya‘ni Sultân-ı felek-mertebe Hân Ahmed kim
128
Çarh mechûlünü re'yinden eder isti‘lâm
2. Gelmedi âleme gelmek dahı olmaz mümkin
Ma'rifet kadri bilir böyle şeh-i zî-in‘âm
3. Dâ'imâ âdetidir dîn-i mübîne i‘zâz
Her zaman pîşesidir şer‘-i metîne ikrâm
4. Sayd eder beççe-i simurg-ı celâl ü câhı
Tûğunun mâhçesi bî-meded-i dâne-i dâm
5. Gülsitân olsa sehâb-ı kereminden sîr-âb
Çemen-i ter bitirir havzdaki ferş-i ruhâm
6. Âsmân olsa lehîb-i sühanından pür-tâb
Âb olup damlar idi âhen-i tîğ-ı Behrâm
7. Kuvvet-i kâhire-i hıfzı mühim-sâz olsa
Çehre-i duht-ı rezin olur idi perdesi câm
8. Zîver-i hutbesine ancak olurdu şâyân
Olsa bir minber-i nüh-pâye eger nüh ecrâm
9. Revnak-ı sikkesine ancak olurdu lâyık
Lekedâr olmamış olsaydı eger bedr-i tamâm
10. Mehçe-i tûğuna mümkin idi teşbîh etmek
Ârız olmasa gehî cebhe-i hurşîde gamam
11. Rahş-ı iclâline kâbil idi tanzîr etmek
Şîr-i gerdunda eger olsa idi zeyn ü licâm
12. Şehriyârâ sen ol sultân-ı mu‘azzamsın kim
Fahr eder bûs-ı rikâbınla senin Rüstem ü Sâm
13. Tîğın olsaydı miyânında eger Behrâmın
Rüstemin hançerine sînesi olmazdı niyâm
14. Himmetin olmamış olsaydı mededkârı onun
Murga kapdırmış iken bulmaz idi Pûrunı Sâm
15. Sensin ol şeh ki Sikender der-i iclâlinde
Kâbiliyetlice bir hidmete şâyeste gulâm
16. Sensin ol nükte-şinâs-ı harem-i ma‘nî kim
129
Sana bezminde Felâtûn edemez redd-i kelâm
17. Sıdk-ı niyyetle du‘âmız budur Allah bilir
Her dem ü her nefes ü her seher ü her akşam
18. Câvidân arsa-i haşmetde tek ü tâz edesin
Şöyle kim gûy ola çevgânına çarh-ı hod-kâm
19. Baht pâyende vü ikbâl ü sa‘âdet câvîd
Düşmen efkende felek bende vü hurşîd gulâm
20. Sen bu haşmetle serîrinde ser-efrâz olasın
Kâm ala sâye-i lutfunda Nedîm-i nâ-kâm
21. Her şebin devlet ile kadr ola yahûd kim ıyd
Her günün zevk ile nevrûz ola yahûd bayrâm
