Melis Yayladağ
Sıra Dışı Olmak Ve Sıradanlığın Peşinden Gitmek
( Kendi Tenhalıklarında Gülümseyenler )
Sıra dışılığın peşinde herkes, sıradan bir insan olmayı bilmeden sıradanlığın peşinde. Sıra dışı olmak sıranın dışına çıkmak değil, sıradanlık ortak nokta ise, ortak olanı göstermek, hissettirmek olsa gerek. Değişik slogan sayılsa da, sıradanlık bir çaydanlık hiç değildir. Güzel olanın yerine kötü konulduğu halde, güzel olanı söylemek güzellikten bir parça kaldığını söylemek hatta dehşete düşmeden önce uyarmaktır. Bir kavram ister görüş deyin düşünce deyin, bunun hala var olduğunu buna ihtiyacımızı olduğunu hatırlatmak bizi sıra dışı yapar, sıradanlığın merkezine yerleştirir. Detaylarda herkesin bakarak göremediği bir ayrıntıyı göstermektir sıradanlık. Yolların kıvrım kıvrım olması yola çıkanları yormaktan ziyade, değişken olanla yola çıkmak hayatın bir parçası, geçit vermeyen dağların, yeniden inşa edilerek, geçit verir hale gelmesinden başka ne olabilir ki düşüncesi içinde olmak bizi sıradan yapar, bu haliyle her çıkmaza bir kapı açmamız için bizi tetikler, değişimle sıradan sıradanlıkla anlaşılır kılar.
Dağınık yalnızlığımdan ne bir seven geçiyor ne bir gülen
Ben miyim dağınık yalnızlığı seven odama misafir eden
Böyle yaptıkça insanları da dağınık yalnız görüyorum neden
Kimi arıyorum bu yalnızlıkla dağınık odamda kimi neyi
Arayarak bulduğum sızılarım yaralarım ben mi açtım bu yaraları
Neden demediler ayrılığın dört köşesi de keskin bıçak
Her döndüğümde parçalıyor bedenimi insafsızca
Yalnızlığın neden demediler benim suç ortağımın olduğunu
İnsana varmakla muhabbetle olmakla yıkılırmış yalnızlık
Neden söylemediler neden neden soğuk odalara hapis ettim kendimi
Bak karşıda üç kişi kendi tenhalıklarında gülümsüyorlar
Varayım yanlarına az tenhalıklarında bir gülümseme alayım
Sığarız içine dört kişi neden olmasın
Orada bir kişi ikinciyi ikinci üçüncüyü sığdırmışsa
Beni dördüncüyü de sığdırır neden olmasın
Tenhaları kalabalık yaparız bir gülümsemeyle neden olmasın
Yaşadığımız hayatı ideallerle donatmak, küçük detaylarda muhabbetin ortak nokta olduğu bilinci ile hareket etmek bir araya gelmenin penceresini açmak, bizi elbette ki sıradan yaparak sıradanlığın kapısını açarak sarayında ağırlayacaktır. Sıradan dediklerimize tekrar sıradan bir daha bakmak sıra dışı farklı olanı ortak noktayı bulmak gerek. Hayat beklemek seyretmek değil, bir yolculuk olduğunu varmamız gereken yere varmak gerektiğini, engellere takılsak ta devam etmemiz gerektiğini bilmek bildirmek hatırlatmaktır sıradanlık sıra dışılıktır bence, sizce ne anlama gelir bunu da öğrenmek isterim birkaç cümleyle olsa da. Hayata tutunamayanlar varsa, o tutunamayanlara tutunacakları bir hayatı vermek boynumuzun borcu insanlık görevimizdir, bunun sonucunda sıradanlıkla, sıra dışı yaşamanın ruhumuzu huzura götürdüğünün de farkına varabiliriz. Aynı zamanda yeni bir hayat teklifi, hayatın atlanılan kapılarının atlatmadan öte tek tek gözlemlenerek hal hatır sorularak kapılar usulca çalınarak, muhabbetle birliktelikle yaşamanın bu yanına dikkat çekmek olsa gerekir, vesselam.
Mehmet Aluç
