Dünya ile kendini sen hiç yorma
Aşkla gel bu bedeni kendini yor
Ne haldeyim gel de sen bana bir sor
Sinende ki Gül’ü sen yar bana aç
 
Yüreğim yanar sensiz alevden kor
Sensiz bu hayatı yar yaşamak zor
Ne olursun sen aşkla karşımda dur
Sinende ki Gül’ü sen yar bana aç
 
Gel toprağa su gibi sen akta gel
Susamış gönlüme sen pınar ol ak
Uykusuz geceme sen uyku ol gel
Sinende ki Gül’ü sen yar bana aç
 
Sensin bu gönlümün yar parlak süsü
Ne olur bana göster o nur yüzü
Sensin yar bu gönlümün nur örtüsü
Sinende ki Gül’ü sen yar bana aç
 
Bu gönlümün sana son yalvarışı
Ağlarken gönlümün son haykırışı
Giderken gözümün son kez bakışı
Sinende ki Gül’ü sen yar bana aç
 
Gidiyorum beni sen ararsın çok
Sensiz bu âlemde yar hayat mı yok
Sahte gülüşlere yar karnımda tok
Sinende ki Gül’ü sen yar bana aç
 
Kul Mehmet’im kaybettin beni yar sen
Sensiz yaşarım artık gurbette ben
Biz değil başkası yar olur gülen
Sinende ki Gül’ü sen yar bana aç
Mehmet Aluç-Kul Mehmet