ŞİİRLERE ELVEDA (NAZİRE)

 
Nereden bellidir şiirlerin gönül’e dokunmaz oldu
Göz her şeyi görmez okuyucu şiirle mutlu oldu
Yazmak Mevla’nın yardımıyla aşkla bizi buldu
Okuyan az diye sanma şiirlerin kalemin harap oldu
 
Kalem yazar gönülleri okur okuyan gönülleri
Göremezsin okurken sen okurken gülenleri
Güzellik birden çıkmaz meydan zordur şairin işleri
Okuyan az diye sanma şiirlerin kalemin harap oldu
 
Bakana bakmayana takılarak sakın ara verme
Yıllarca inşa ettiğini kendi elinle ne olur devirme
Gönülden yaz gönülden ver gerisini sen düşünme
Okuyan az diye sanma şiirlerin kalemin harap oldu
 
Kolay olsaydı herkes şair olur şiirler yazardı
Uykusunu bölerek kalkarak herkes yazar mıydı?
Gecesini gündüzüne katarak gönüllerde gezer miydi?
Okuyan az diye sanma şiirlerin kalemin harap oldu
 
Gülveren’im kendime göre karalayarak şiir yazarım
Şiir olsun olmasın gönlümden bir şeyler katarım
Okuyanlar vardır bilirim bilsem de bilmesem de mutlu yatarım
Okuyan az diye sanma şiirlerin kalemin harap oldu
Mehmet Aluç / Âşık Gülveren