Fâ‘ilâtün fâ‘ilâtün fâ‘ilâtün fâ‘ilün
Remel – + – – / – + – – / – + – – / – + –
1. şevk-ı la‘lüñle göñül câm-ı musaffâdan geçer
mest olup sâfî mey-i ‘ışk-ıla sahbâdan geçer
2. gelse dîdemden dile hâl-i ruhuñ şevkı hemân
rûm şâhıdur ki san tahtına deryâdan geçer
3. cânuma geçdi müjeñ etmez rakîbe hîç eser
gerçi kim tîr-i kemân-keş seng-i hârâdan geçer
4. kasr-ı hüsnüñ yüce ise ne-kadar ey kaşı yâ
tîr-i âhumdan sakın ki çarh-ı a‘lâdan geçer
5. gelmez oldı añlayaldan derdümi çünkim tabîb
hasteden ye’s eylese ‘ömrüm müdâvâdan geçer
6. dîde-i pür-hûnum içre hâk-i pâyuñ cevheri
tûtiyâdur kim elenmiş sürh vâlâdan geçer
7. yârı terk et deyü dünyâ tolusı zer verseler
hecrî almaz bir pula va’llâhi dünyâdan geçer
Ömer ZÜLFE, HECRÎ Kara Çelebî Muhyi’d-dîn Mehmed [ö. 1557], DÎVÂN, Ankara 2010, https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10618,hecripdf.pdf?0
