Şevk-i hüsnün sûz-ı aşkum berk urur dilden dile
Ol sebebden düşmezüz rüsvây olup dilden dile

Rûzigârun şiddetinden mevc urur deryâ-yı aşk
Zevrak-ı hasretle ben seyrederüm dilden dile

Ârızun âbın görüp şekker ezilür dem-be-dem
Vechi var düşse ağızdan ağıza dilden dile

Batdı kaldı sîne şehrinde bulunmaz nâvekün
Sen gerekse anı benden sor gerek dilden dile

Adun almazdum dile dilde hayâlün olmasa
Her ne söz kim söylenür cânâ gelür dilden dile

Dil getirdüm leşger-i gamdan yine cân şehrine
Var haber ver ey belâ câsûsu ol dilden dile

Ey Muîdî âlem içre kimseden umma vefâ
Himmet istersen yüri var şâh-ı âdilden dile