Sėvinme, gülme, quzum, kimsenin felaketine,
Bu hal, evet, ėyi bir şėy dėyil, sėvinme, saqın!
Sėvinme başqasının hali-pürsefaletine,
Toqunma qelbine bikeslerin, zavallıların.
Inan ki, bir acı söz, bir baqış, bir ince gülüş
Kederli, sıtmalı bir qelbi tırmalar, yaralar.
O qelb avunsa da, aldanma, incinib küsmüş,
Sağalmaz işte o, yıllar kėçer de hep sızlar.
Toqunma, ruhum! Evet, kinlidir felek, bir gün
Qızar, hemen gücenib intiqam alır senden.
Bu gün gülen yarın ağlar, saqın öyünme, düşün!
Düşün de munis ol! Incitme, qırma kimseyi sen
Cavid (Cavid 2005: 63).
Seda SELİM, Hüseyin Cavid ve Eliağa Vahid’in Hayata Bakış Açılarının Şiirlerine Yansımaları
Turkish StudiesVolume 11/10 Spring 2016
