Sevdüñ ol dilberi söz eslemedüñ vay göñül
Eyledüñ kend’özüñi ‘âleme rüsvây göñül
Saña cevr eylemede kılmaz o pervây göñül
Cevre sabr eyleyemezsen nideyin hây göñül
Göñül eyvay göñül vay göñül eyvay göñül
-2-
Çâk olan dest-i cefâ-y-ile girîbânuñdur
İlişen hâr-ı gâm u mihnete dâmânuñdur
Dökilen yire belâ tîği-y-ile kanuñdur
Her dem ağıza gelen mihnetile cânuñdur
Göñül eyvay göñül vay göñül eyvay göñül
-3-
Tâli‘üñ yüzi gülüp olmadı handân nideyin
Yüregüñ derdine bulınmadı dermân nideyin
Kasduña yâr çeker hançer-i bürrân nideyin
Virisersin bu gam u mihnet ile cân nideyin
Göñül eyvay göñül vay göñül eyvay göñül
-4-
‘Işk-ı dildâr ile niçe idesen nâle vü zâr
Eyledüñ sabr ü karârı bu hevâlarda nisâr
Zülfi sevdâsı ider ‘âlemi çün başuña dar
Fâiyde ne dutalum eyleyesen terk-i diyâr
Göñül eyvay göñül vay göñül eyvay göñül
-5-
Vasl-ı dilberle nasîb olmadı dil-şâd olmak
Dest-i cevr ile yıkılan dilüñ âbâd olmak
22
Dâm-ı gamdan dil ü cân bülbüli âzâd olmak
Niçeye dek işüñ efgân ile feryâd olmak
Göñül eyvay göñül vay göñül eyvay göñül
-6-
Çünki dildâr niyâzuñ görüben nâz eyler
Nâleñi işidicek şîveye âğâz eyler
Bezm-i gamda kadüñi çeng yüzüñ sâz eyler
Nâlişüñ perdesini Zühreye dem-sâz eyler
Göñül eyvay göñül vay göñül eyvay göñül
-7-
Bilmedüm derd-i dilüñ ölmek imiş dermânı
Öleyin derd ile tek görmeyeyin hicrânı
Mihnet ü derd ü gama olmağiçün erzânî
‘Avnîyâ sencileyin mihnet ü gam-keş kanı
Göñül eyvay göñül vay göñül eyvay gönül
https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10595,avnfatihdivanimuhammednurdoganpdf.pdf?0
