Şu bahtsız gönlümün yazı tükendi


Hasretle bekledim döndü dönecek


Gönül lambasının gazı tükendi


O cılız ışığı söndü sönecek


 


Kalbim yaralıdır, tekler dururum


Hasretime hasret ekler dururum


Bir ömür vuslatı bekler dururum


Yüreğimin yası dindi dinecek


 


Sevdanın yükünü ben taşıyorum


Yaman çelişkiye çok şaşıyorum


Gönül yarasını hep kaşıyorum


Çileler omzuma bindi binecek


 


Ömür sermayemin dibi göründü


Sevda celladının ipi göründü


Yollar çağırıyor, kapı göründü


Gönül perdeleri indi inecek


 


Hasret yüreğimi dağlasın dursun


Gönül yetim gibi ağlasın dursun


Gözyaşları aksın, çağlasın dursun


Ayrılık içime sindi sinecek


 


                                   M. NİHAT MALKOÇ